جدا کردن محل خواب کودکان

نکاتی در مورد تربیت جنسی کودکان

جدا کردن محل خواب کودکان:

در ابتدای تولد غالباً نوزاد درکنار مادر و پدرش می خوابد. این کاری طبیعی و لازم است. زیرا وظیفه ی نگهداری و محافظت از نوزاد را برای مادر و پدر راحت تر می کند. همچنین به علت نزدیک بودن، امکان در آغوش گرفتن نوزاد بیشتر است که این کار در بهبود ارتباط و ایجاد دلبستگی ایمن در فرزندبسیار کمک کننده است. اما مشکل زمانی ایجاد می شود که در زمانی که باید، جدایی محل خواب اتفاق نمی افتد!

از حدود ۶ ماهگی محل خواب کودک از والدینش می تواند جدا بشود. ولی باید اتاق خواب به گونه ای باشد که والدین بتوانند به راحتی صدای گریه کودک را بشنوند تا به نیازهایش رسیدگی کنند.
بهترین سن برای جدا کردن محل خواب کودک ۴ سالگی است. هرچه سن کودک افزایش یابد، جدا سازی محل خواب او دشوارتر انجام می گیرد.  والدین باید به کودکان یاد بدهند که هیچ گاه بدون در زدن و اجازه نگرفتن وارد اتاق والدینشان نشوند. برای اینکه کودک از جدا خوابیدن آسیب روانی نبیبند بهتر است یکی از والدین تا زمانی که او به خواب می رود در کنارش باشد.

جدا کردن محل خواب کودکان

نکاتی که در هنگام جداسازی محل خواب کودک می بایست در نظر گرفت عبارتند از:
هیچ گاه کودک خود را برای خوابیدن تنها به اتاق خود نفرستید.
زیرا این امر می تواند فشار روانی زیادی را به کودک متحمل کند. بهتر است که ده تا سی دقیقه قبل از خواب را به او اختصاص دهید.می‌توانید با او گفتگو یا بازی آرامی کنید یا برایش قصه بگویید یا کتاب بخوانید. هنگامی که چند صفحه به پایان داستان باقی مانده به او تذکر دهید که کم کم وقت تمام می‌شود و او می‌بایست بخوابد. از شوخی ها و بازیهای پر تحرک، تعریف قصه‌های ترسناک و یا هر عملی که به هنگام خواب هیجان کودک را برانگیزد، اجتناب نمایید.
یکی از شرایط لازم جهت جدا کردن اتاق خواب کودک، ارتباط عاطفی با کودک است، بنابراین با کودک خود ارتباط کلامی برقرار کنید و در بازی های کودکانه او شرکت کنید. در این صورت کار شما برای جدا کردن او راحت تر خواهد بود.
بهتر است والدین در اتاق خواب کودک حضور پیدا کنند تا کودک به خواب رود. حضور والدین در کنار او موجب آرامش روانی کودک می شود و به او این اطمینان را می دهد که اتاق خواب او وحشتی ندارد و هر زمانی که لازم باشد والدین در کنار او خواهند بود.
چنانچه کودک تا صبح چند بار از خواب بیدار می شود و می‌خواهد به رختخواب والدین برگشته و پیش آنها بخوابد، مقاومت والدین به ویژه مادر نقش اساسی و مهمی دارد.
در چنین موقعیتی مادر باید با آرامش و همراه با نوازش با کودک خود صحبت کند و به همراه کودک به اتاق او برگردد و تا موقع خوابیدن کنار او بماند. اگر مادر این روند را برای مدتی (مثلاً یک ماه) ادامه دهد اما تنها یک مرتبه به کودک اجازه خوابیدن در کنار خود را بدهد، تمام زحماتش از بین خواهد رفت.
جدا کردن محل خواب کودکان
مطالب مرتبط
1 از 5
چنانچه به هر دلیلی برای مدتی مجبور هستید کودک را در کنار خود بخوابانید، به جای اینکه او را به اتاق خواب خود بیاورید، شما به اتاق او بروید و در کنار او (البته با فاصله) بخوابید.
بهتر است از جدا کردن مرحله به مرحله استفاده کنید. یعنی کودک در مرحله اول در رختخواب خود در اتاق والدین بخوابد، بعد رختخواب او به تدریج فاصله بیشتری از رختخواب والدین بگیرد تا آنکه به اتاق خودش منتقل شود.
اتاق خواب او را با وسائلی که مورد علاقه او می باشد تزیین کنید و اتاق را به محل خوشایندی برای او تبدیل کنید.
با بیان خاطرات شیرین خود و یا دیگران از جدا کردن اتاق خواب تان در دوران کودکی و تعریف داستان هایی در این مورد، زمینه پذیرش را در او بالا ببرید.
از او بخواهید احساس خود را بیان کند. زمانی که او احساس خود را بیان می کند احساس او را با تمام وجود بپذیرید و از تمسخر او هنگام بیان احساس پرهیز کنید.
مقوایی(با رنگ جذاب) را در اتاق خواب او نصب کنید و عکس کودک خود را بر روی آن بچسبانید. با او قرار بگذارید که هر شبی که او جداگانه و در اتاق خود بخوابد، ستاره ای بر روی مقوا می چسبانید و زمانی که ستاره ها به ده عدد رسید برای او هدیه ای تهیه می کنید. به مرور زمان تعداد تشویق های خود را کاهش دهید تا این امر در درون او نهادینه شود.

جدا کردن محل خواب کودکان

سعی کنید بسیار طبیعی با این موضوع برخورد کنید و از نشان دادن حساسیت زیاد نسبت به آن خودداری کنید.
چنانچه کودک شما از تاریکی می ترسد، در اتاق او چراغ خواب روشن کنید.

نظرات بسته شده است.