توقع والدین از فرزندان برای بر آورده کردن آرزو های ناکام خود

هفت اشتباه بزرگ پدران و مادران در تعلیم و تربیت کودکان، اشتباه هفتم

Scandal in the family. Parents share child. Isolated on white background

اشتباه هفتم: توقع والدین از فرزندانشان برای بر آورده کردن آرزو های ناکام خود

در آخرین بخش اشتباه های هفت گانه، در مورد یکی از بزرگترین اشتباه های والدین صحبت می کنیم که شاید اهمیتی بیشتر از دیگر اشتباه های هفت گانه داشته باشد.

بسیاری از والدین انتظار دارند که فرزندانشان درست قدم جای پای آن ها گذاشته و همانی بشوند که خودشان شدند یا همانی بشوند که پدر و مادر می خواستند به آن برسند اما نتوانستند.

یعنی در حقیقت کپی پدر و مادر خود به خصوص در مورد انتخاب کار، همسر و زندگی شوند یا آرزو ها و آمال آن ها را به طریقی برآورده کنند، بدون توجه به خواست، علاقه، استعداد و یا حتی قدرت فرزند خود در مورد انجام چنین کارهایی.

در تحقیقی که از دانش آموزان سال های آخر دبیرستان های آمریکا صورت گرفت، از دانش آموزان سوال شد که آیا می خواهند شغل والدین خود را در آینده انتخاب کنند یا نه، ۶۲درصد آن ها جواب منفی دادند.
همچنین در بسیاری تحقیقات متعدد دیگری که از دوقلوها به عمل آمد به این نتیجه رسیدند که ۴۳ درصد از تصمیم های آن ها در مورد انتخاب شغل و۴۹ درصد  تصمیم های آن ها در مورد انتخاب مذهب رابطه مستقیم با ساختمان روحی، ژنتیکی، فکری و احساسی آن ها دارد.

توقع والدین از فرزندان برای براورده کردن خواسته های خود

آن چه را که این نتایج به اثبات می رساند این است که انسان ها معمولا گرایش به نوعی شغل و مذهب پیدا می کنند که به ساختار روحی و استعداد ها و توانایی های آن ها نزدیک تر باشد.
اگر غیر از این عمل کنیم، بر خلاف این صدای درونی شخصی و  فقط بر حسب خواسته های پدران و مادران و در جهت عکس خواسته های خودمان حرکت کنیم آن  وقت افرادی ناراضی و ناموفق از آب در خواهیم آمد که فقط کاری انجام می دهیم بدون این که واقعا از آن لذت ببریم وآخر سر هم ممکن است حتی در دوران میانسالی آن کار را رها کرده و دنبال چیزی برویم که همیشه دوست داشتیم و می توانستیم انجام دهیم ولو آن که آن شغل با آرزو و خواسته پدر و مادر ما هماهنگی نداشته باشد.

به عنوان مثال در بسیاری از  خانواده های قدیمی که صاحب کارخانه و شرکت های تجاری هستند، انتظار این است که فرزندان و بخصوص پسران ارشد، اداره کارخانه و شرکت  را با همکاری پدر یا بعد از فوت او در دست بگیرند.

در نتیجه گاهی در این خانواده ها کشمکش فراوانی بین پدر و فرزند صورت می گیرد. والدین و یا گاهی فقط یکی از آن ها اصرار دارد که فرزند دنباله روی حرفه پدر شود و گاهی اوقات پدر حتی می خواهد منصب خود را در زمان حیات به پسر واگذار کند، اما پسر ایده ها و آرزو های دیگری برای خود دارد که شامل کار در شرکت و کارخانه پدر نمی شود.

در موارد زیادی بین والدین نیز اختلاف ایجاد می شود. زیرا گاهی مادر طرفدار فرزندی است که نمی خواهد شغل پدرش را داشته باشد لذا به دفاع از پسر خود بر می خیزد، پدر در یک جبهه و مادر و پسر در جبهه دیگر با یکدیگر دچار برخورد عقاید و راه و روش می شوند که این خود می تواند باعث ایجاد تنش بسیاری در روابط خانوادگی شود.

توقع والدین از فرزندان برای براورده کردن خواسته های خود

این گونه مشکلات به گونه دیگری نیز به وجود می آیند. یعنی اصرار پدر و مادر  ها بر این که فرزندشان رشته تحصیلی بخصوصی را انتخاب کند که پدر و مادر فکر می کنند بهترین است، یا این که خودشان می خواسته اند انتخاب کنند اما سرنوشت آن ها را به راه دیگری کشانده است.

مورد سوم نیز این است که پدر و مادر ها ممکن است اصرای نداشته باشند که فرزندانشان کپی دوم آن ها شوند یا آرزو های آن ها را برآورده کنند اما با تصمیم های فرزندشان هم مخالفت می کنند. مثلا ممکن است که فرزند آن ها بخواهد که رشته هنر را در دانشگاه دنبال کند و نقاش شود، اما پدر و مادر با این تصور که نقاش ها پول و ثروتی به دست نیاورده و زندگی سختی دارند سعی می کنند تصمیم فرزند خود را عوض کنند.

والدین باید به این اصل مهم پی ببرند که نمی توانند به جای بچه هایشان زندگی کنند. هر فردی باید اشتباه ها و تصمیم ها، تجربه ها و شکست ها و موفقیت های زندگی را خود تجربه کرده و بالاخره شخصیت و راه خود را مشخص کند.

روانشناسان معتقدند که بهترین  راه یادگیری اصول و ارزشهای اخلاقی  و معنوی به کودکان این است که آن ها در جلو چشم خود شاهد رعایت همیشگی آن  اصول و ارزش ها باشند.
لذا اگر ما اصول صحیح زندگی، انتخاب کار، رشته تحصیلی و انتخاب همسر را در اختیار فرزندانمان گذاشته و راهنمای خوبی برای آن ها باشیم، باید مطمئن باشیم که فرزندمان بالاخره راه درست را انتخاب خواهد کرد ولو این که در ابتدا کمی به بیراهه برود. این بیراهه رفتن ها هر چند که گاهی همراه با شکست و سختی و محرومیت است، اما در نهایت انسان را قوی تر و با تجربه تر بار می آورد.

هنر پدر و مادری انعطاف پذیری و داشتن قضاوت صحیح است.

منبع کتاب "هفت اشتباه بزرگ پدران و مادران در تعلیم و تربیت فرزندان" نوشته دکتر لیلا هاشمی

نظرات بسته شده است.